Дахин төрөлт

Би, хүмүүсийн бодол дахь үндэслэлээр бол хөдөөгийн нэгэн ядуу гэр бүлд төрсөн. Би багаасаа л нэр төрд дуртай байсан бөгөөд байр суурийн төлөөх миний хүсэл ялангуяа маш хүчтэй байв. Цаг хугацааны явцад, нийгмийн нөлөө, уламжлалт боловсролоор дамжин би оршин тогтнохын тулд зүрх сэтгэлдээ Сатаны бүхий л төрлийн дүрэм журмыг хэрэглэсэн. Үзэсгэлэнт төрөлх нутгаа өөрийн гараараа бүтээн байгуулах, нэр төр чамайг үхэшгүй мөнх болгоно, модонд үндэс хэрэгтэй байдгийн адил хүмүүст нэр нүүр хэрэгтэй, амжилтанд хүрч, хамгийн оргилд нь байх, хүн өвөг дээдэстээ өргөмжлөл авчрах ёстой гэх мэт бүхий л төрлийн худал хуурмаг зүйлс нэр төр, байр суурийн төлөөх хүслийг маань тэжээн тэтгэж байв. Эдгээр нь аажмаар миний амьдрал болж бид энэ дэлхий дээр амьдарч л байгаа бол бусдад хүндлэгдэхийн тулд ажиллах хэрэгтэй болдог гэдэгт хатуу итгэхэд намайг хүргэсэн. Ямар ч хүмүүсийн дунд байсан ялгаагүй бид байр суурьтай, хамгийн тэргүүний нэгэн байх ёстой. Зөвхөн ийм л маягаар амьдарснаар бид шулуун шударга, сүр хүчтэй байж чадна. Зөвхөн ийм амьдралаар амьдрах нь үнэ цэнэтэй. Мөрөөдөлдөө хүрэхийн тулд би бага сургуульдаа маш хичээнгүй суралцсан; шуурганаар ч, өвчтэй байсан ч би хэзээ ч хичээлээ тасалдаггүй байсан. Би дунд сургуульд ортлоо өдөр бүр ийм байсан. Мөрөөдөлдөө хүрэх ойртож байгаагаа би хараад ажлынхаа эрчийг бууруулж зүрхлээгүй. Би тууштай байх ёстой, би өөрийгөө багш нартаа болон найзууддаа сайнаар харуулах ёстой гэж өөртөө байн байн хэлдэг байлаа. Гэсэн ч, яг л тэгэхэд төсөөлж байгаагүй зүйл болсон. Манай тэргүүлэх багшийн талаар маргаан үүссэн бөгөөд сургуулийн захирал үймээний шалтгаан нь байлаа. Бүх багш, оюутнууд энэ талаар мэдсэн. Нэг өдөр хичээл дээр тэр багш биднээс энэ тухай ямар нэгэн зүйл мэдсэн эсэхийг асуухад бусад бүх оюутан “Үгүй” гэж хариулсан. Зөвхөн би л шударгаар “Би сонссон” гэж хариулсан. Тэр үеэс эхлээд тэр багш намайг түүний хажуугаас хатгасан өргөс мэт харж аливаа зүйлсийг миний хувьд хэцүү болгох, надаар хуулийг чанд сахиулах шалтгийг байн байн олдог боллоо. Ангийнхан маань надаас зай авч, ад шоо үзэж эхлэв. Тэд надаар доог тохуу хийж, доромжилсон. Эцэст нь, би энэ төрлийн тарчлааныг цаашид тэвчиж чадалгүй сургуулиас гарсан. Миний, амжилтанд хүрч бусдын оргилд байх хүсэл сүйрсэн нь энэ. Нүүрээрээ газарт шаан унаж ирээдүйнхээ өдрүүдийн тухай бодоод би үгээр хэлшгүй уйтар гуниг, дүнсгэр байдлыг мэдэрсэн. Би бодлоо: Миний амьдрал ингээд анзаарагдамгүй өнгөрнө гэж үү? Байр суурь, нэр хүнд, ирээдүй байхгүй. Ингэж амьдрах хэрэг юу байна аа? Тэр үед би энэ баримтыг үнэхээр хүлээн авахыг хүсэхгүй байсан, гэхдээ нөхцөл байдлаа өөрчлөх ямар ч найдваргүй байв. Би өөрийгөө мултлан гаргаж чадахгүй зовлон шаналал, найдваргүй байдлын дунд амьдарч байхад минь Төгс Хүчит Бурхан намайг аварч, миний зүрх сэтгэлд сөнөж мөхөөд байсан хүслийг дахин ноцоосон. Тэр үеэс эхлээд би бүхэл бүтэн шинэ амьдралыг эхэлсэн.

1999 оны 3 дугаар сар байлаа. Би санамсаргүй боломжоор сүүлчийн өдрүүдийн Төгс Хүчит Бурханы сайн мэдээг сонссон юм. Бие махбод болсон Бурхан дэлхий дээр ирсэн бөгөөд биднийг Сатаны ноёрхлоос аврахын тулд, унасан, зовж шаналсан амьдралаас биднийг салахыг зөвшөөрөхийн тулд, Тэр Өөрөө хүн төрөлхтөнтэй ярьж, удирдаж байгааг би мэдсэн. Ах, эгч нарын тэвчээртэй, хянамгай нөхөрлөлөөс би Бурханы зургаан мянган жилийн эзэгнэлтийн төлөвлөгөө, Бурханы махан бие болсны нууц, мөн ялзарсан хүмүүст бие махбод болсон Бурханы аврал хэрэгтэй гэдгийг, бүтээлүүд ямар мэдрэмжтэй байх хэрэгтэйг, энгийн хүнлэг байдлаа хэрхэн амьдруулан гаргах хэрэгтэйг, жинхэнэ хүний амьдрал гэж юу болох тухай гэх мэтчилэн урьд өмнө хэзээ ч сонсож байгаагүй олон үнэнийг сонссон… Би эдгээр үнэнээр маш гүнзгий удирдуулсан, эдгээр нь, энэ бол үнэн Бурханы ажил байсан гэдэгт намайг хатуу итгүүлсэн юм. Тэр өдөр ах, эгч нар бас амьдралын туршлагын тухай дуу дуулсан: “Гашуун өнгөрсөн үе болон өнөө үеийн сайхныг бодохоор Бурханыг би улам их хайрладаг”: “Өө бодитой Бурхан минь! Түүхийг минь сонсооч гэж би Танаас гуйя. Өнгөрсөн үеэ бодохоор би уйлдаг; зүрх сэтгэл минь харанхуй, гэрэлгүй байсан; амьдрал минь итгэл найдваргүй байлаа, амьдрал дахь зовлонгийнхоо талаар би ярьж чадсангүй, өдөр хоногийг дэмий өнгөрүүлж байлаа. Энэ нь яаж зүрх сэтгэлд минь гаслан учруулахгүй байх юм бэ? Өө бодитой Бурхан минь! Намайг сонсооч, өнгөрснөө бодохоор зүрх сэтгэл минь шаналж байна. Диавол Сатан намайг хорлож, завхруулж, унагаж байлаа. Таны үг намайг гэрэлтүүлж, харанхуйгаас хөтлөн гаргалаа. Өө жинхэнэ Бурхан минь! Өө жинхэнэ Бурхан минь! Зүрх сэтгэлийнхээ угаас би Танд хайртай.” Энэ нь түнэр харанхуйд удаан хугацаагаар байсан миний сүнсийг гэрлийн туяа адил гэрэлтүүлсэн, тэгээд би нулимсаа сад тавихгүй байж чадаагүй. Олон жилийн хавчлага, шударга бус байдал, уйтгар гуниг гэнэт хөнгөрөөд явчих шиг санагдсан. Миний сэтгэл нэлээн хөнгөрсөн мэт байв. Энэхүү догдлолоос гадна би, ядарч сульдсан, уйтгартай сүнсэнд минь халуун дулаан оромж олохыг зөвшөөрч сая сая хүмүүсийн дундаас намайг сонгосонд Бурханд бүр ч илүү талархсан. Тэр үеэс эхлэн миний амьдрал бүрэн өөрчлөгдөв. Би цаашид дүнсгэр, идэвхгүй байхаа больж бүхий л оюун санаагаа Бурханы үгийг уншихад, цуглаанд очиход, үнэний талаар нөхөрлөхөд зориулсан. Өдөр болгон бүрэн дүүрэн, бас аз жаргалтай байв. Хожим нь би Бурханаар өргөгдөж, сайн мэдээ номлох үүрэг гүйцэтгэж эхэлсэн. Би нэлээн урам зоригтой, эерэг хандлагатай байсан бас тодорхой хэв чанартай гэдэг бодит баримтын улмаас хэсэг хугацааны дараа миний ажил үнэхээр үр жимсээ өгсөн билээ. Би сайн мэдээний багийн удирдагчаасаа магтаал хүртэж чуулганы ах, эгч нар маань бас намайг хүндэлдэг болсон. Тэд сайн мэдээ номлох талаар ойлгоогүй зүйлсээ асуухаар над дээр ирнэ. Үүнийг ойлгож ухааралгүйгээр би өөртөө бага зэрэг сэтгэл хангалуун болж эхэлсэн бөгөөд ингэж бодлоо: Дэлхий дээр үнэхээр олон жил хүссэн нэр хүнд, байр сууриа чуулганд би ийм хурдан олж авлаа. Миний “баатар” тал эцэст нь өөрийн байх газраа оллоо! Хийсэн зүйлсээ хараад надад сэтгэл дүүрэн мэдрэмж төрж, үүргээ гүйцэтгэхийн тулд би илүү шаргуу ажилласан. Би ямар ч хэцүү хүндрэл бэрхшээлтэй тулгарсан түүнийг даван туулахын тулд хамаг чадлаараа хичээдэг байлаа. Чуулган надаар ямар ч зүйлийг хийлгэхээр зохицуулалт хийсэн бай хамаагүй би сайн дураараа дуулгавартай байж, түүнийг биелүүлэхийн тулд чадах бүхнээ хийж байсан. Би үүрэг хариуцлагаа сайн гүйцэтгээгүй учраас чуулганы удирдагч надтай харьцаж, миний талуудыг засах үе байсан. Би хэчнээн сэтгэлээр унасан байсан ч ялгаагүй гадна талдаа өөртөө шалтаг гаргахгүй. Хэдийгээр энэ цаг үед би нэлээн зовж шаналсан ч ах, эгч нарын дунд байр суурьтай, тэдэнд хүндлэгдэж байгаа цагт ийм үнийг төлөх нь зүйтэй мэт мэдрэмж надад төрсөн. Гэвч Бурхан хүмүүсийн тал бүрийг харж чадна. Хүний амьдралын талаарх алдаатай үзэл бодлыг маань өөрчлөхийн тулд, Бурханд итгэх итгэл мөн үүргээ биелүүлэхдээ гаргадаг цэвэр ариун бус байдлыг маань ариусгахын тулд Бурхан над дээр шүүлт, гэсгээлтийг туршилт болон цэвэршүүлэлтийг явуулсан.

Унасан хүний өөрчлөлт

Би хөдөө төрсөн. Би даруухан хамтралчин удмын гэр бүлээс гаралтай бөгөөд манай гэр бүлийнхэн цөөхүүлээ байсан учраас байнга дээрэлхүүлдэг байсан. Намайг 13-тай байхад нэг хүүхэд манай тосгоноос гадуурх хэн нэгэнд зодуулсан юм. Тосгоныхон аавыг маань үүнийг өдөөсөн гэж хилсээр буруутган манай гэрийг нэгжинэ, эд хөрөнгө хураана гэж хэлээд манай гахайнуудыг авч, тэр ч байтугай аавыг маань зодсон. Өөр тосгоны хүн манай загасны торыг аваад өөрийн юм шиг байлгаад байсан тохиолдол ч байлаа. Аав маань загасны тороо буцааж авахаар очиход тэр хүн өөрийн хүч чадал, нөлөөндөө найдаж аавыг зодсон. Мөнгө, хүч чадлын аль нь ч байхгүйгээ мэдэж байсан болохоор аав маань өөртөө бурууг үүрэхээс өөр аргагүй болсон юм. Ээж маань ах бид хоёрт ирээдүйд бид өөрсдийнхөө төлөө тэмцэх хэрэгтэй, хэзээ ч үүнтэй адил дарамттай амьдрах ёсгүй гэж хэлсэн. Залуу байсан бас нийгэм дэх шударга бус явдлыг жигшин зэвүүцсэнээсээ болоод би ирээдүйд бусдаас ялгарч гарах, тэдний хүндэтгэлийг хүлээх, хэзээ ч дарамтлуулахгүй байхаар шийдсэн. Тиймд би маш шаргуу суралцсан, гэхдээ би хангалттай ухаантай байгаагүй, их сургуульд орж чадаагүй, тэгээд армид хөгжих замыг хөөхөөр сонголт хийж холбоогоо ашиглан хялбархан орж чадсан.

Би эхлээд, удирдагч нартаа сэтгэгдэл төрүүлж идэвхтэй байдлаа харуулах, ирээдүйд дэвшихийн тулд бүх л хүнд, бохир заваан ажлыг авахаар булаацалддаг байлаа. Хэдий тийм боловч би хэчнээн хичээсэн ч ялгаагүй хэсгийн удирдагчийн албан тушаалд ч хүрч чадаагүй. Би байнга л инээдтэй байдалд орж, болхи хувцаслалт, арвич хямгач байдлаасаа болж нөхөддөө дээрэлхүүлж байсан нь ялгарах гэсэн миний хүслийг эрчимжүүлж байсан. Хожим нь тосгоны нэгэн найзынхаа зөвлөгөөнд үндэслэн армид үнэлэгдэх, дэвших нь шаргуу ажиллахаас бус харин бэлэг сэлт өгөхөөс шалтгаалдаг болохыг мэдэж авлаа. Хэдийгээр иймэрхүү зүйл жигшил төрүүлэм болохыг би олж мэдсэн боловч дэвших тэрхүү цорын ганц замыг сонгох хэрэгтэй болсон юм. Тиймд би эргэн тойрныхоо хэн бүхний адилаар удирдагч нартаа бэлэг өгөх, холбоо сүлбээтэй болохын тулд бүхий л хадгаламжаа авахаар шийдсэн; үүний дараа би эцэст нь, цэргийн академид элсэх боломжтой болсон. Гэхдээ сургуулиа төгсөөд надад, бэлэг өгөх хангалттай мөнгө байгаагүй учраас цайны газарт тогоочоор ажиллахаар томилогдсон, хожим нь цэргийн бэлтгэлийн албаны дарга болсон ч нэр төдий л хэрэг байв. Армид өнгөрөөсөн хэдэн жилийн дараа, хүнд сурталтнууд бэлэг өгөгчдийг хэзээ ч сахилгажуулдаггүй бөгөөд та тэдний гутлын улыг долоохгүйгээр юу ч биелүүлж чадахгүй гэдгийг би ойлгосон. Хэрвээ та нөхцөл байдлаа баттай хадгалъя гэвэл мөнгөтэй болох, бэлэг өгөх арга хэрэгсэл бүхнийг оролдоод үзэх хэрэгтэй, ингэхгүй бол таны ур чадвар хэчнээн гайхмаар байсан ч ялгаагүй юунд ч хүрэхгүй. Хүсэл тэмүүлэлдээ хүрэхийн тулд би мөнгө хийж, энд тэндгүй мөнгө босгож эхэлсэн: хүнс худалдан авахдаа би зориудаар үнийг нь өсгөж тоо хэмжээг нь ихэсгэж хэлээд өөртөө бага зэрэг бохир мөнгө авна; цэргийн бэлтгэлийн албаны бусад дарга нарын будаа худалдаж байгааг хараад би армиас нууцаар ачааны машинаар будаа худалдаж хэдэн зуун мянган юань хийсэн.

Зөв хүн байх арга замыг би эцэст нь олж харсан

Би жаахан байхаасаа л нэр төрийн төлөөх хүсэл маань байнга маш хүчтэй байсан бөгөөд хүмүүстэй харилцахаараа бусдын нүдэнд харагдах өөрийн дүр төрх, байр суурь, бас тэдний надад өгөх үнэлгээнд онцгойлон анхаардаг байсан. Тиймд би бусад хүмүүст таатай, тустай байх боломжийг олгоод, харин хүндрэл бэрхшээл, гомдол дургүйцлийг зүрх сэтгэлдээ зүгээр л булшилчихдаг байсан. Тэдгээр зүйлсийг би хэнд ч илэрхийлдэггүй байсан бөгөөд бусад хүмүүс хүндрэл бэрхшээлийг биеэр туулах юм бол тэдэнд туслах арга замыг байнга бодно. Тиймд эцэг эхийнхээ нүдээр харвал би сайн охин байв; би үнэхээр баяр баясгалан нь байсан. Хөршүүд болон найзуудынхаа нүдээр харвал би дүрэлзсэн халуун сэтгэлтэй, өгөөмөр хүн байсан юм. Гэрлэснийхээ дараа би нөхрийнхөө гэр бүлийнхэнтэй сайн харилцаатай байлаа. Хадам эгч, хадам ах нар маань хань ижилтэй болж гэрлэхэд би галзуу юм шиг л гүйж байв. Би мөнгө, хичээл зүтгэл аль алиныг нь гаргаж, хадмуудынхаа ачаанаас хуваалцсан. Тун ч удалгүй би сайн бэр, сайн том эгч болов. Үнэн хэрэгтээ би, бусад хүмүүстэй харилцаагаа хэвээр хадгалах гэж асуудлаас зайлсхийн хүн болгоны мэдрэмжийн төлөө санаа тавьж, тэдний илэрхийллийг хянан улмаар тэр дагуу нь ярилцдаг байсан учраас тэр үед өдөр бүр маш их ядарч бүр цөмдөө хүртэл эцэж сульдаад байсан. Би өөр хэн нэгний сэтгэлийг шархлуулахаасаа, тэднийг муу сэтгэгдэлтэй үлдээж нэр төрөө сэвтээхээс эмээдэг байлаа. Эдгээр “сайн нэр”-ийг олж аваад би сэтгэлдээ бардам мэдрэмж тээж, миний төлсөн үнэ ийм үнэ цэнэтэй гэж мэдэрдэг байсан. Хүний хувьд маш амжилттай явж байна гэж би өөрийгөө мэдэрнэ. Би дотроо үе үе бодно: Хэрвээ надад ямар нэгэн хүндрэл бэрхшээл тулгарвал найзууд, гэр бүлийнхэн, хөршүүд маань надад тусламжийн гараа сунгаж, намайг гай зовлонгоосоо салахад зайлшгүй тусална. Гэвч би “гүйцэтгэл”-дээ хүний хувиар баясан таашааж байхад хаанаас ч юм бүү мэд сүйрэл гараад ирсэн-энэ нь миний уран сэтгэмжийг бүрмөсөн сүйтгэж, үзэл бодлыг маань өөрчилсөн.

1991 оы 12 дугаар сарын 4-ний өдөр нөхөр маань аймшигтай авто осолд орсон. Түүний дэлүү задарч, элэг бөөр нь бас дотор эрхтэн нь асар их гэмтсэн. Тэр ямар ч хяналтгүйгээр цус алдаж байв. Тэр нэгхэн сарын дотор дөрвөн хагалгаанд орж 2000 миллитрээс илүү цус сэлбэлт хийлгэсэн. Тэгсэн ч, түүний амь нас дээсэн дөрөөн дээр л тогтож байлаа. Хэрвээ үргэлжлүүлэн цус сэлбэхгүй бол түүний шарх эдгэрэх боломжгүй гэж эмч хэлсэн. Тэр үед бид нэг байшин бариад дуусаж байсан, бас машин авчихсан байсан учраас маш их өртэй байлаа. Бидэнд эмчилгээний тийм өндөр төлбөрийг гаргах арга байгаагүй, эцэг эх маань бага эрэгтэй дүүг маань коллежид явуулах гээд хамаг эх үүсвэрээ шавхаад байсан юм. Тэдэнд бидэнд туслах ямар ч боломж байгаагүй, тиймд надад хамаатнууд, найзууддаа хандахаас өөр сонголт үлдээгүй. Гэхдээ намайг байнга тойрон хүрээлж байсан тэдгээр хүмүүс намайг хүлээн авахаас татгалзаж, надаас зугтаана гэж хэзээ ч төсөөлөөгүй. Би үнэхээр их гомдсон. Хожим нь би, бидний бага зэрэг тусалж байсан нэг хамаатан маань өөр хэн нэгэнд ингэж хэлснийг сонссон: “Бид тэдэнд мөнгө зээлүүлж чадаагүй. Тэр эдгэрэх боломж бараг л байхгүй, хэрвээ тэр үхвэл эхнэр нь өөр хүнтэй гэрлэчихнэ, тэгвэл хэн бидэнд буцааж төлөх юм? Тэр үхэхгүй үлдсэн ч үлдсэн амьдралдаа тахир дутуу болно гэж би мөрийцсөн ч чадна, тэгэхээр түүнд мөнгө зээлүүлнэ гэдэг зүгээр л хаяж байгаагаас өөрцгүй биз дээ?” Энэ хүйтэн, цэвдэг үгийг сонсоод би уйлахаас өөр юу ч хийж чадаагүй, учир нь энэ бол надад мөнгө зээлүүлэхгүй бүх хүмүүсийн дуу хоолой гэдгийг би мэдэж байсан. Гэхдээ үүнээс ч илүү урмыг маань хугалсан зүйл гэвэл миний нөхрийн гэр бүлийнхэн. Хадам эцэг эх маань мөнгөтэй нь илэрхий байсан боловч бидэнд 500 юань л өгсөн. Дараа нь тэд бидэнтэй данс тооцоо бодохдоо, нөхрийг маань эргэхээр эмнэлэгт ирэхдээ зарцуулсан замын зардал, хоол, жимснийхээ өртгийг хүртэл тооцсон. Нөхөр маань хоёр чинээлэг дүүтэй байлаа, тэд түүнийг эргэхээр эмнэлэгт ирэхдээ дундаасаа 500 юань л өгсөн. Хадмуудын өгсөн тэр жаахан мөнгө бидэнд далайд дусал нэмэр төдий л байсан. Энэ нь бидний бодит хүндрэлийг шийдэхэд тусалж чадаагүй. Зовж шаналж, итгэл найдвараа алдаад байх үедээ би банкнаас зээл авахаар хандтал банк миний өргөдөлд татгалзсан хариу өгөв. Эцэст нь, нөхрийнхөө эмчилгээнд өгөхийн тулд машинаа хямд үнээр худалдахаас өөр сонголт надад байгаагүй.

Би бусадтай ажиллаж сурсан

Бурханы нигүүлсэл болон өргөмжлөлөөр би чуулганы ахлагч байх үүрэг хариуцлагыг хүлээн авсан. Тэр үед би маш урам зоригтой байж, Бурханы өмнө ийнхүү шийдэв: Надад юу ч тулгарсан би үүрэг хариуцлагаа умартан орхихгүй. Би бусад эгч нартай сайн хамтран ажиллаж, үнэнийг эрэлхийлдэг нэгэн байх болно. Гэхдээ би шийдвэр гаргах төдийд л байсан бөгөөд нийцтэй ажлын харилцааны бодит байдалд хэрхэн орохоо мэддэггүй байв. Би хамтарч ажилладаг эгчтэйгээ холбогдож эхлэхдээ эхлээд үзэл бодол таардаггүй, маргах үедээ Бурханд хандан ухамсартайгаар залбирч хамтрагчаа буруутгахгүй байхад зүрх сэтгэл, сүнсийг минь хамгаалаач гэж гуйдаг байв. Гэхдээ би хамтран ажиллагчтайгаа зөрчилдөхгүйн тулд үйлдлээ хянахад л анхаарлаа хандуулдаг байсан учраас үнэнд нэвтэрч чадаагүй. Тийм учраас, цаг хугацаа өнгөрөхөд би эгчтэй улам ихээр санал зөрөх болсон. Нэг удаа би нэг эгчийг усалгааны ажилд нэр дэвшүүлэхийг хүссэн ч хамт ажиллаж байсан эгч түүнийг сайн биш гэж хэлэв. Би нэр дэвшүүлэх хүнээ сольсны дараа тэр эгч сайн биш байна гэж хэлсэн хэвээр байлаа. Би даруй сэтгэл гонсойж ууртайгаар: “Хэн ч сайн биш, зөвхөн та л сайн!” гэж хэлэв. Тэгээд би энэ асуудлыг дахиж сөхөөгүй. Тэр энэ тухай асуухад нь би уурсан: “Та өөрийн хүссэн хүнээ л сонго! Надад хамаагүй!” гэж хэлсэн. Үүнээс хойш, ямар нэгэн санал зөрөлдөөн болоход түүнийг юу ч хэлсэн би ямар нэгэн зүйл хэлэхгүй, ингэвэл зөрчилдөөнөөс зайлсхийж чадна гэсэн бодолд хязгаарлагддаг байлаа. Заримдаа үүнийг бариад байж тэвчихгүй болоход би хаа нэгтээ нуугдан өөрийгөө буруутай гэж мэдрэн уйлдаг байв. Эцэст нь би, өсөлт хөгжлийн талаар хайхрахаа болив; Би ингэж бодлоо: Та чадваргүй юм гэж үү? Тэгвэл та өөрөө хий! Би танд зүрх сэтгэлийнхээ хүслийн дагуу үйлдэхийг зөвшөөрч, өөрийгөө тэнэг байдалд оруулахыг чинь харж байя! Би суугаад, түүнийг шоолон инээхийг хүссэн ийм хорон хандлагатай болсон. Хожим нь нэгэн удаа, дүүргийн хэрэгцээнд зориулан би нэг эгчид байр хөлслүүлэв. Үүнийг хараад би ингэж болох юм байна гэж итгэв. Үүнийг харуулах гэж би бас дүүргийн нэг эгчийг авчраад түрээсийн урьдчилгааг бүгдийг төлсөн. Энэ хэргийг бүхэлд нь би шийдэж, зохион байгуулсан бөгөөд сэтгэл нэлээн хангалуун байв. Хамт ажиллаж байсан эгч намайг магтаж, дэмжинэ гэж би бодсон. Цочирдмоор зүйл гэвэл, хамтран ажиллагч маань над дээр яг л хүйтэн ус цутгаж байгаа мэт үүнийг үгүйсгэж: “Ердөө ч үгүй! Зохистой давхарт биш байна!” гэж хэлэв. Энэ нь миний уурыг үнэхээр хүргэсэн юм. Би бодлоо: Чи тэр байрыг бүхэлд нь хараа ч үгүй байж шууд л үгүйсгэж байна. Энэ бол үнэхээр биеэ тоосон хэрэг! Улмаар бид, өөр өөрийнхөө үзэл бодлыг барьсан хэвээр нэг нь ч бие биедээ бууж өгөхийг хүссэнгүй. Дараа нь би, Бурханы үгийн харилцан яриаг ч сонсooгүй. Бодох тусам би түүнийг буруутай гэж мэдэрч байв. Миний байдлыг зориудаар хүндрүүлэхийн тулд тэр надаас ахмад гэдгийгээ ашигласан. Түүнийг дахин дахин тэвчиж байсан, гэтэл тэр надад ийм маягаар хандсан хэвээрээ байна гэж би бас бодов. Энэ тухай бодох тусам, надад буруутсан мэт санагдаж, харанхуйд бүрэн орхигдож, Ариун Сүнсний ажлыг алдах хэмжээнд хүрэв. Тэр үеэс эхлээд би түүнтэй хамтран ажиллахыг хүсэхгүй байв. “Үүнийг шийдвэрлэхэд хэцүү байгаа юм чинь зүгээр л нуугдъя” гэж би бодлоо. Тэр үедээ би ийм нөхцөл байдал нэлээн аюултай гэдгийг ч бас мэдэж байсан.

Муу зүйл хийхээс сэргийлж аль болох хурдан үүрэг хариуцлагаа солих хүсэлт гаргах, түүнийг өөр хэн нэгэнтэй хамтран ажиллуулах нь илүү дээр гэж би бодов. Тэгээд би халагдах хүсэлтээ бичихдээ өөрийн өчүүхэн хэмжээ, өрсөлдөх чадваргүй байдлаа шалтаг болгон ашигласан бөгөөд үүнийгээ дараа нь хэрэг явдлын хэсэгт хүргүүлэв. Төд удалгүй, дүүргээс ирсэн эгчтэй уулзахдаа би халагдсан тухайгаа хэлсэн. Тэр тэгэхэд надад ялагдал болон буултыг хүлээн авах зарчим мөн хүмүүсийг аврахын тулд өгч байгаа Бурханы гайхалтай анхаарал халамжийн талаар надтай ярилцав. Гэвч би зүрх сэтгэлээ хатууруулсан бөгөөд зөөлрүүлээгүй юм.

Шүүлт бол гэрэл

Миний нэрийг Зао Шиа гэдэг. Би жирийн нэг гэр бүлд төрсөн. “Хүн явсан газар бүртээ нэрээ үлдээдэг, шувуу ниссэн газар бүртээ ганганадаг”, “Хүн нэрээ, тогос өдөө”, “Мод мөчрийнхөө төлөө, хүн нэр нүүрнийхээ төлөө амьдардаг” хэмээх онч мэргэн үгс, нэр төр болон нүүр царай надад ялангуяа чухал болсон. Миний хийсэн бүх зүйл, хүмүүсээс магтаал, сайшаал, талархал хүртэхийн тулд л байсан. Гэрлэснийхээ дараа би өөртөө: би бусад хүмүүсээс илүү чинээлэг амьдарна; би настай хүмүүст хэрхэн ханддаг тухай эсвэл миний биеэ авч явах байдал, зан авирын талаар сөрөг зүйлс хэлэхийг хэнд ч зөвшөөрөхгүй; хүүхдүүдээ алдартай их сургуульд заавал явуулна, тэдний ирээдүй сайн байна, улмаар би нүүр царайдаа өнгө нэмнэ гэсэн зорилго тодорхойлсон. Тийм учраас, би хадмуудтайгаа хэзээ ч маргалддаггүй байсан. Заримдаа тэд надад хатуу үг хэлэхэд би тэдэнд хариу хандлага үзүүлэхийн оронд нуугдаад уйлтлаа цөхрөн шаналдаг байлаа. Бусад хүмүүс Хятадын шинэ жил болон бусад баяраар эцэг эхдээ хувцас худалдан авч байгааг харвал би нэн даруй хадам ээждээ хувцас худалдаж авахаар явдаг бөгөөд энэ нь хамгийн сайн чанартай байх ёстой. Хамаатан садан айлчилж ирэхэд нь би хоол хүнс худалдан авах, хоол хийхэд нь тусалдаг. Энэ нь бага зэрэг хэцүү, ядаргаатай байх үед ч гэсэн би бүрэн дүүрэн хүсэлтэй хэвээр л байдаг байлаа. Би бусдаас дутах вий гэж эмээсэндээ охиноо төрүүлээд сар болоод л шууд ажил руугаа буцаад явсан. Үр дүнд нь охин маань тэжээлийн дутагдалтай, хөхний сүүгээрээ хооллож чадахгүй болохоороо яс, арьс болсон. 100 тэжээлийн тариа хийсний дараа л түүний нөхцөл байдал сайжирсан бол би үхтэлээ ядарч өдөр болгон нуруу өвддөг байв. Хэдийгээр хэцүү, ядаргаатай байсан ч би бэрхшээлийг тэвчиж, сайн нэр олохын тулд цуцалтгүй ажилласан. Хэдхэн жилийн дотор би тосгондоо алдартай бэр болж манай гэр бүл хөрөнгөжсөн бөгөөд эргэн тойрны хүмүүсийн атаархлыг төрүүлсэн. Үр дүнд нь манай хадмууд, хөршүүд, хамаатан садан, найзууд бүгд намайг гэх магтаалаар дүүрсэн. Орчин тойрныхоо хүмүүсийн магтаал сайшаалтай тулгараад миний бардамнал маш ихээр хангалуун байдаг байв. Сүүлийн хэдэн жилүүдийн зовлон шаналал маань талаар өнгөрөөгүй гэж би мэдрэн дотроо өөртөө сайрхан бардамнаж байлаа. Хэдий тийм боловч хадам ах маань гэрлэсний дараа миний амгалан амьдрал тасалдсан. Түүний эхнэр намайг хадам ээжийн хөрөнгөнд шунаснаас үүдсэн сэдэл хөшүүрэг бүхий гэж хэлэн надтай байнга ёжилж ярьдаг байсан. Тэр, манай хадам ээжийг өрөөсгөл хандлага барьдаг, тэдэнд өгдгөөсөө илүү ихийг бидэнд өгдөг гэж байнга хэлдэг, тэгээд үр дүнд нь бид байнга маргалддаг байлаа. Би маш их цөхөрч буруугүй гэдгээ хамгаалахын тулд олон нийтийн өмнө түүнтэй маргахыг хүссэн, гэхдээ энэ нь хүмүүсийн сэтгэлд миний бүтээн байгуулсан сайн дүр төрхийг маань сүйтгэж болно. Тийм учраас би өөрийгөө хүчлэн хорьж, цаашид тэвчиж чадахгүй болох үедээ ганцаараа сайн уйлж авна. Дараа нь, гэр бүлийн миний талд шилжсэн газрыг эзэмших аз хадам эгчид тохиож, энэ нь намайг уур хилэнгээсээ болж чичрэн дагжиж хэдэн өдрөөр юм идэж уухгүй байхад хүргэсэн.Тэр ч байтугай би түүнтэй дайтахыг хүсэж байлаа. Гэвч энэ нь намайг нэр нүүрээ алдахад хүргэнэ, миний нэр хүндийг сүйтгэнэ, эргэн тойрныхон маань намайг дорд үзнэ гэж бодоод би бүгдийг нь хав дарсан, харин сэтгэл дотроо тарчлан үнэхээр их дарлуулж байгаа мэт санагдсан. Амьдрах үнэхээр зовлонтой, ядаргаатай мэт санагдан ийм амьдралын төгсгөл хэзээ ирэхийг мэдэхгүйгээр би бүхий л өдөржин шаналж байв.

Бурханы ажил үнэхээр ухаалаг!

Чуулганд удирдагчаар ажиллаж байх үед минь ахлагч маань бидэнд сургамж болгох зорилгоор бусдын бүтэлгүй, алдаатай туршлагыг жишээ болгон хуваалцдаг байв. Жишээлбэл: Зарим ахлагч нар зөвхөн үсэг, номлолын талаар л ярьдаг боловч өөрсдийн завхарсан байдлын талаар дурддаггүй, үнэн нь бодит амьдралд хэрхэн хамааралтай байдаг талаарх ойлголтоо бусадтай хуваалцдаггүй. Үүний үр дүнд ийм ахлагчид үйлчлэх хугацаандаа ямар ч үр дүнд хүрдэггүй бөгөөд тэр байтугай хорон муу зүйл хийж, Бурханыг эсэргүүцдэг нэгэн болж хувирдаг. Зарим ахлагч өөрийгөө гайхуулж, өөрийгөө тэнгэрт тултал магтаж, байр сууриа хамгаалахын тулд өөрийгөө гэрчилдэг. Эцэст нь ийм ахлагчид антихрист болж, Бурхантай илт өрсөлдөх гэж доод хүмүүсээ өөрсдийн өмнө авчирч сөхрүүлдэг. Зарим ахлагч ажил үүрэг гүйцэтгэх хугацаандаа өөрсдийн махан биед хэт их анхаарал хандуулж, зугаа цэнгэлд шунаж, бодит ажил огт хийдэггүй. Ийм ахлагчид яг л шимэгч хорхой шиг цуглааны нэр хүндээс ашиг хүртэж амьдардаг. Эцэст нь тэд илэрч, устгагддаг... Ийм алдаатай, бүтэлгүй түүхийн талаар сонссоны дараа миний санаанд нэг асуулт орж ирэв: Бурхан Төгс Хүчит биш гэж үү? Эдгээр удирдагч нар хорон муу санаатай үйлдэл хийж, Бурханыг эсэргүүцэж, чуулганы ажилд сөргөөр нөлөөлж байхад Бурхан яагаад тэдгээр хуурамч ахлагчдыг эрт ил болгож, устгах алхам хийгээгүй юм бэ? Ийм байдлаар ах, эгч нарын маань амьдрал болон чуулганы ажил ийм хор хохирлоос ангид байх боломжтой байх байсан биш гэж үү? Энэ асуулт хариулт ололгүйгээр миний тархинд хэвээрээ үлдэв.

Нэгэн өдөр би “Амь уруу орох тухай нөхөрлөл, номлол”-оос дараах ишлэлийг олж уншив: “Зарим хүмүүс бүхий л түвшний удирдагч нар луу үргэлж довтолж, хариуцлагагүй мэдэгдэл хийдэг. Ийм зан байдал нь тэдгээр хүмүүсийн юуг харуулж байна вэ? Энэ нь маш дээрэлхүү, бодлогогүй байдлыг харуулж, мөн Бурханы үйлсийн талаар ямар ч ойлголтгүй хүмүүс аливаа зүйлийг зөв хэлбэрээр хүлээж авахгүй гэдгийг харуулдаг. Хэрэв чи тухайн хүнд Ариун Сүнсний ажил дутагдаж байгааг, мөн хийж буй ажлаараа Бурханы сонгосон хүмүүсийг үнэн рүү авчрахгүй байна гэдгийг ойлгож байгаа бол энэ нь чамайг үнэн рүү орсон гэдгийг нотлохгүй байна гэж үү? Хэрэв ийм зүйл болж байгааг хэн ч харахгүй байвал – хэрэв хуурамч ажилтнууд эсвэл хуурамч номлогчид гарч ирвэл – энэ нь Бурханы сонгосон хүмүүсийн үүрэг биш гэж үү? Бурханы сонгосон хүмүүс энэ нөхцөл байдлыг хэрхэн шийдвэрлэж чадах вэ? Тэд ийм төрлийн асуудлыг хэрхэн шийдэх ёстой вэ? Та нар уг асуудлыг өөрсдийн ахлагч нарт мэдээлж, тухайн асуудалд хамааралтай хүнийг илчилж болно. Бурханы сонгосон илүү олон хүмүүст уг асуудлыг олж харуулах арга хэмжээ ав. Мэдээлэх, ил болгох, санал дэвшүүлэх талаар зохих арга хэмжээг авснаар уг асуудал шийдэгдэхгүй гэж үү? Тиймээс Бурханы сонгосон хүмүүс ч мөн адил хариуцлага үүрч, иймэрхүү асуудлуудыг шийдэх хамгийн зөв гарцыг мэддэг байх ёстой. Хэрэв Бурханы сонгосон хүмүүс үнэнгүй бол тэд эдгээр асуудлыг шийдэх талаар зохих арга хэмжээг авахгүй гэдэг нь дамжиггүй. Зарим хүмүүсийн шударга ёсны талаарх мэдрэмж хүчтэй байдаг – тэд Бурханы ажилд саад бологсод, устгагч нарыг өөрсдийн чуулганд ойртуулахгүй. Ийм хүнийг олж харангуутаа тэд ийм хүний талаар даруй мэдэгдэж, ил болгодог. Зарим хүмүүс саад бологсод, устгагчдын эсрэг тэмцэж, зарим нь сохроор дагадаг. Зарим хүмүүс ахлагч нь хэн ч байсан хамаагүй түүнийг сохроор шүтэн биширч, дагадаг. Бусад нь ямар ч ялгаа олж харалгүйгээр, хэн ч юу ч хэлсэн бай зүгээр л хүлээн зөвшөөрдөг. Тиймээс ийм байдлаар янз бүрийн хүмүүс ил болдог байна. Ийм зүйл тохиолдолд энэ нь үнэндээ хүмүүсийг ил болгодог юм: Энэ бол Бурханы сайн санаа зорилго юм. Хэрэв Бурханы сонгосон хүмүүс үнэний талаар хүчирхэг ойлголттой бол тэд хуурамч номлогч, хуурамч ажилчдыг гарч ирэнгүүт нь таньж, эсэргүүцэж, орхидог. Энэ нь юу гэсэн үг вэ? Энэ нь Бурханы сонгосон хүмүүс амьдралдаа төлөвшиж, ухаан сууж, Бурханы авралыг бүрэн хэмжээнд авсан гэсэн үг юм. Энэ нь тэд Бурханы оршихуйд ирж, Түүнээр дамжуулан бүрэн бүтэн болсныг харуулж байнга. Иймээс Бурханы сайн санаа зорилго нь тохиолдож буй бүх зүйлд оршиж байдаг.” (Амь уруу орох тухай нөхөрлөл, номлол III-ийн “Хүний ойлголт, үзэл бодлыг хэрхэн мэдэх вэ” хэсэг). Энэ нь миний төөрөлдлийг бүрэн тайлж өгсөн юм. Чухамдаа Бурхан хуурамч номлогч, хуурамч ажилчдад бидний чуулганд гарч ирэхийг зөвшөөрдөг ажээ. Учир нь ингэснээр Бурхан янз бүрийн хүмүүсийг ил болгох боломжтой болдог байна. Бурхан хүмүүст үнэнийг суулгаж, ухамсарлалт, мэдлэг өгч, улмаар үнэнийг ойлгон таниулах замаар Бурханы үгийн бодит ертөнц рүү оруулах боломжтой болдог байна. Үнэнийг эрэлхийлдэг, шударга ёсны өндөр мэдрэмжтэй хүн бүр босож, хуурамч номлогч, хуурамч ажилчид муу муухай үйлдэл хийж, чуулганы ажилд саад учруулах үед энэ талаар мэдээлж, ил болгож, эсэргүүцэж, таягдан орхих болно. Ингэснээр тэд цуглааны ашиг сонирхлыг хамгаалж, Бурханыг гэрчлэлд зогсоно. Үнэнийг эрэлхийлдэггүй хүмүүс таньж мэдэх чадваргүй байх тул нийтийн урсгалаар явж, сохроор дагаж, бусдын хэлсэнд үг дуугүй эвлэрэх л чадвартай байна. Гэвч бусдыг ялгаварлалгүйгээр дагах нь хорон муу зүйл үйлдэгчидтэй хуйвалдан нийлснээр дуусдаг. Яагаад гэвэл тэд үнэнийг хайрладаггүй, зөвхөн бусдыг шүтэн биширч, эрэлхийлдэг. Нөлөө бүхий хүмүүсийг хүлцэнгүйгээр дэмжиж, бялдуучилдаг этгээдүүд хуурамч номлогч, хуурамч ажилчдад мэхлэгдэх болно. Учир нь тэд Бурханы ажлыг таньж мэддэггүй, дээрэнгүй, бодлогогүй хүмүүс нь зөвхөн саналаа хэлж, чуулганы ажлыг өөлж, тэр байтугай Бурханы ажлын талаар хүмүүст эргэлзээ төрүүлж, шүүмжилдэг. Үүнийхээ төлөө тэд илчлэгддэг. Иймээс Бурханы ажил үнэхээр ухаалаг гэдэг нь маш тодорхой байдаг! Бурхан хүмүүсийн үзэл бодолтой таардаггүй эдгээр зүйлээр дамжуулан хүнийг ил болгох, сургах, төгөлдөржүүлэх ажлаа хийдэг. Бурханд үнэхээр итгэдэг бөгөөд үнэнийг эрэлхийлдэг хүмүүс Бурханы хүслийг хангаж, Бурханы засвар, төгөлдөржүүлэлтийг хүлээн авахын тулд үнэнийг эрэлхийлж, Бурханы хүслийг ойлгож, үнэнийг хэрэгжүүлж, гэрчлэлд зогсдог. Үнэнийг эрэлхийлдэггүй хүмүүс бусдын үгийн тусгал болж, бусдыг сохроор дагаж, өөрсдийн үзэл бодол, төсөөллийн хүрээнд Бурханы талаар шүүмж хэлдэг. Ийм учраас тэд ил болж, таягдуулдаг. Би Бурханы үгийн дараах ишлэлийг санав: “Олон сөрөг зүйлс, олон саад тотгороор дамжуулан Бурхан чамайг төгс болгодог. Сатаны олон үйл хэрэг, буруушаалт болон олон хүнээр дамжин гарах үүний илэрхийллээр дамжуулан Бурхан танд мэдлэг олж авах боломжийг өгөх ба ингэснээр чамайг төгс болгоно” (Үг нь махбодоор илэрсэн номын “Төгс болгогдох хүмүүс цэвэршүүлэлтийг туулах ёстой”). Энэ бол үнэхээр үнэн. Хүмүүс ийм үйл явдлыг хор хөнөөлтэй, сөрөг гэж үзэж болох ч Бурхан энэхүү сөрөг нөхцөл байдлаар дамжуулан хүмүүст таньж мэдэх боломж олгодог. Тэрээр хүмүүст үнэнийг таньж мэдүүлэх, Бурханы мэргэн ухаан, бүхнийг чадагч чанар, гайхалтай сайн үйлсүүдийг таниулж ойлгуулах, Сатаныг таягдан хаяулж, Бурхан руу эргэж ирүүлэхийн тулд Сатаны хуйвалдааныг нэвт харж чаддаг болгох үүднээс ийм нөхцөл байдлаар дамжуулж ажилладаг. Энэ нь хүмүүсийг төгс төгөлдөржүүлэхийн тулд тэдний үзэл баримтлалтай үл таарах зүйлээр дамжуулж ажилладаг Бурханы ажлын цаана оршиж байдаг утга юм. Хэрэв Бурхан хуурамч удирдагч, хуурамч ажилчдыг гарч ирэнгүүт нь ил болгож, зайлуулвал хүмүүс үнэнийг ойлгох чадваргүй, мөн бусдын мөн чанарыг таньж харах чадваргүйнхээ улмаас ийм удирдагч, ажилчдын гаргаж буй өнгөцхөн золиос, оруулж буй хөрөнгө оруулалтад хууртагдах болно. Тэд үүний үр дүнд Бурханы ажлын талаар үзэл бодол, шүүмж ургуулж, дургүйцлээ илэрхийлж, тэр байтугай ийм хуурамч ахлагч, хуурамч ажилчдын бий болгосон төсөөлөлт шударга бус явдлыг дэмжиж эхэлдэг. Ийм байдлаар Бурхан хүнийг төгс төгөлдөржүүлэх гэсэн Өөрийнхөө зорилгод хүрэх боломжгүй байх болно. Бурхан бүхнийг чадагч биш эсвэл худал хуурмагийг таньж хардаггүй тулдаа тэдгээр хуурамч ахлагч болон хуурамч ажилчдыг ил болгох тал дээр хайхрамжгүй ханддаг явдал огт биш юм. Үүний оронд Тэр хүмүүст Ариун Сүнсний ажлыг хүлээн авсан болон аваагүй хүмүүс, жинхэнэ болон хуурамч удирдагч, ажилчид нар, номлол ярьдаг болон үнэний бодит ертөнц бүхий хүмүүсийн хоорондох ялгааг харуулж, тэднийг сургахын тулд сөрөг үйл явдлуудыг бий болгодог. Тэр биднийг үнэнийг эрэлхийлдэг, шударга ёсны мэдрэмжтэй хүмүүс, үнэнийг эрэлхийлдэггүй, таньж мэддэггүй хүмүүс болон Бурханы ажлын талаар байнга шүүмжилдэг хүмүүсийн зүрх сэтгэлийг нэвт харах чадвартай болгож сургахыг хүсдэг. Бүх хүмүүс үнэнийг ойлгож, Бурханы үгийн бодит ертөнцөд нэвтэрч, Бурханы эзэмшилд орох үед нөгөө хуурамч номлогч, хуурамч удирдагч, хуурамч ажилчид зорилгоо биелүүлсэн байх болно. Ийм байдлаар Бурхан эдгээр хүмүүсийг таягдах үед хүмүүс Бурханыг буруугаар ойлгохгүй байхаас гадна Түүний зөвт байдал, бүхнийг чадагч чанарыг магтан дуулах болно. Бурхан эдгээр сөрөг үйл явдлаар дамжуулан хүмүүст үнэнийг ойлгох, янз бүрийн хүмүүсийг таньдаг болох, Бурханы бодит ажлын талаар жинхэнэ ойлголттой болох боломжийг олгодог.

Бурхан минь, хүмүүсийн үзэл бодолд нийцээгүй үйл явдлуудад ч Таны сайн санаа зорилго, мэргэн ухаан оршдог гэдгийг ойлгох боломж олгож, намайг гэгээрэл, удирдамжаар хангасанд талархаж байна. Бурханы үгэнд дурдсанчлан, хүнийг хамгийн утга төгөлдөр байдлаар ил болгож, төгөлдөржүүлэхийн тулд “Миний мэргэн ухаан, Сатаны хуйвалдаан дээр үндэслэж хэрэглэгддэг”, “Бурхан бүх зүйлийг жолооддог болохоор тэд Түүнд үйлчилдэг”. Ирээдүйд үүсэж болох аливаа сайн, муу нөхцөл байдлыг эргэцүүлж бодохдоо би хувь хүний хүлцэнгүй үзэл бодлоо ашиглахгүй байхыг тангараглаж байна. Үнэнийг жинхнээсээ ойлгож, үнэнийг эзэмшихийн тулд өөрийн оролцох аливаа харилцаандаа би зөвхөн үнэнийг эрэлхийлж, Бурханы мэргэн ухаан, бүхнийг чадагч чанарыг танихаар эрэлхийлж, Бурханы үйлсийг эрэлхийлж, Бурхан ба Түүнд байгаа зүйлийг эрэлхийлэхээ тангараглаж байна.

Шижи Мааньшань хот, Аньхуй аймаг

Би амьдралын зөв замаар дөнгөж алхаж эхлээд байна

Би ядуу хамтралчны гэр бүлд төрсөн. Хүүхэд байхаасаа л би маш эмзэг байсан бөгөөд бусад хүүхдүүдтэй зодолдохгүй, эцэг эхийнхээ үгэнд ордог байсан нь томчуудын нүдэнд намайг ердийн “сайн охин” гэж харагдуулдаг байв. Бусад эцэг эхчүүд миний аав ээжийг тийм сайн охинтой азтай хүмүүс гэж бүгдих атаархдаг байсан. Үүнтэй адилаар би эргэн тойрны хүмүүсээсээ өдөр бүр байнга магтаалын үг сонсож өссөн. Би бага сургуульд сурч байхад ялангуяа дүнгүүд маань маш сайн, шалгалтууд дээр дандаа л эхний байрыг эзэлдэг байсан. Нэг удаа манай хотоос зохион байгуулсан эсээ бичлэгийн тэмцээн дээр би бүрэн үнэлгээ авч сургуульдаа өргөмжлөл авчирсан. Захирал надад шагнал, гэрчилгээ өгсөн төдийгүй сургуулийн бүх хамт олны өмнө надад сайшаал магтаалын үг хэлж, сурагчдыг надаас суралцахыг уриалсан. Би гэнэтхэн сургуулийн “алдартай од” болсон ба ангийнхан намайг ялагч генерал” гэж хочилсон. Багш нарын магтаал, сайшаал, ангийнхны атаархал,эцэг эхийн маань хэт хайрласан сэтгэл миний зүрх сэтгэлд дээд зэргийн байдлын тухай мэдрэмжийг өгч би бусад хүмүүсээр гайхагдан шагшигдах мэдрэмжийг маш их таашаан баярласан. Тиймд, амьдрал дахь хамгийн гайхамшигтай баяр хөөр бол бусдын бахархал сайшаалыг хүртэх явдал, бусдын магтаалаас төрсөн аз жаргалын мэдрэмж гэж би хатуу итгэсэн. Би өөртөө:“Хэчнээн хэцүү, ядаргаатай байсан ч би нэр алдар, байр суурьтай, бусдад хэзээ ч дорд үзэгддэггүй нэгэн болох ёстой.” гэжнууцаар хэлсэн: Тэр үеэс эхлээд, “Хүн явсан газар бүхэндээ нэрээ үлдээдэг, галуу ниссэн газар бүртээ ганганадаг”, “Хүн үе тэнгийнхнээсээ илүү байхын тулд байнга хичээх хэрэгтэй” зэрэг мэргэн үгс миний амьдралын уриа болсон.

Хэдий тийм боловч, намайг 13 настай байхад аав маань хүндээр өвдөж эмнэлэгт хэвтсэн бөгөөд үүнээс болж манай ядуу гэр бүлмаш их өрөнд орсон. Аавыгаа өвчнөөсөө болж шаналан ёолж, ээж бидний амин зуулгын төлөө ядарч зүдэрч байгааг хараад надад үнэхээр хэцүү санагдаж би хурдхан том болоод тэднийхээ шаналал, өвчин зовлонгоос хуваалцах юмсан гэж хүссэн. Тэгээд би сургуулиасаа гарах сэтгэл өвдөм шийдвэр гаргаж, бодсон:Би сургуульд явахгүй байсан ч бусдаас муу байна гэж байхгүй. Би өсөж том болоод хүчтэй, амжилттай эмэгтэй болно, тэгээд би гайхамшигтай амьдрах боломжтой байна! Сурлага сайтай байсан тул би хөршүүдийнхээ дунд “жижигхэн алдартай од” байсан. Tийм учраас, миний сургуулиас гарсан тухай мэдээ тарахад тосгоныхон энэ тухай ярьж эхэлсэн: “Энэ охин үнэхээр тэнэг юм аа! Сургуулиас гарна гэдэг чинь түүний ирээдүйг сүйрүүлнэ!” бас “Боловсролгүй хүмүүсийг хэн ч хүндлэхгүй. Тэр бүхий л амьдралдаа зовлон бэрхшээл, ядуурлаас болж зовно!” Хүүхэд байхаасаа эхлээд сайшаал, магтаалын үг хүлээж аваад дасчихсан нэгний хувиар надад:“Унаж буй галт шувуу тахианаас дор” хэмээх өрөвдөлтэй мэдрэмж гэнэт төрсөн. Би гадагшаа гарахаасаа, хүмүүстэй уулзахаасаа, дорд үзэгдэх мэдрэмжээс айж байлаа. Тийм шаналлаас зайлсхийхийн тулд би гэрээсээ бараг л бүтэн хоёр жилийн турш гараагүй бөгөөд тэр бүх хугацаанд дуугаа хураасан. Энэ үед миний хүчтэй, амжилттай эмэгтэй болох хүсэл бүр ч хүчтэй болж, би дахиад хоёр жилийн дараа ажиллаж эхлэхээр гадагш гарсан. Би олон ажил хийсэн боловч нэг их удалгүй ажлаа хаядаг байсан учир нь тухайн ажил нэг бол хэтэрхий ядаргаатай бас дарамттай, эсвэл цалин нь хэтэрхий бага, эсвэл эзэн нь сайнгүй байсан. Дахин дахин бүтэлгүйтсэнийхээ дараагаар би бүрмөсөн зориг мохож хүчтэй, амжилттай эмэгтэй болох мөрөөдөл маань бодит амьдралаас үнэхээр хол байгаагмэдэрсэн.