Энэ бол үнэнийг амьдралд хэрэгжүүлж байгаа явдал юм

Өнгөрсөн хугацаанд зарим ажил үүргийг гүйцэтгүүлэх үүднээс намайг нэг эгчтэй хамт ажиллуулах болов. Би их зантай, биеэ тоодог, үнэнийг эрэлхийлдэггүй байсан тул тэр эгчийн талаар урьдчилан тааварласан бодолтой бо лсон байсан бөгөөд энэ бодлоо үргэлж зүрх сэтгэлдээ хадгалж, хэзээ ч түүнтэй нээлттэй харилцдаггүй байв. Бид хоёр салахад би ажлын найрсаг харилцааны үнэн рүү ороогүй байлаа. Хожим нь цуглаанаас намайг өөр нэг эгчтэй хамт ажиллуулахаар болсон тул би Бурханы өмнө нэгэн шийдвэр гаргав: Одооноос эхлэн би алдаа дутагдлын замаар алхахгүй. Би сургамж авсан тул энэ удаад би энэ эгчтэй илүү нээлттэй байдлаар харилцаж, ажлын найрсаг харилцаа тогтоох болно.

Ажил үүргээ хамтран гүйцэтгэх үед бидний дунд ямар нэг зөрчилдөөн эсвэл цоорхой үүсэх болгонд би эгчтэй харилцаж, зүрх сэтгэлийнхээ үгийг хэлэх санаачлагыг гартаа авдаг байв. Би аль талаараа зохисгүй ажиллаж байгааг надад хэлж өгөхийг түүнээс гуйдаг байв. Эгч тэр үед намайг их зантай, биеэ тоодог гэдгийг онцолж, бидний харилцаан дахь түүний үзэл бодлыг үргэлж няцаадаг гэдэг байлаа. Тэрээр намайг заримдаа түүний нөхцөл байдлыг хэлж, түүнийг шударга бусаар цоллож, цугларалтын үеэр Бурханы үгийг уншихтай холбоотой бүхий л шийдвэрийг дангаараа гаргадаг гэж хэлэв. Би эгчийн миний талаар ийнхүү хэлсэн зүйлийг хүлээн зөвшөөрч, толгойгоо дохив. Тэгээд дотроо бодлоо: “Намайг их зантай гэж хэлсэн тул би одооноос эхлэн илүү даруу байдлаар ярьж, ухаалаг, бодолтой ярих тал дээр анхаарал хандуулах болно. Хэрэв би тантай холбоотой ямар нэг асуудал олж харвал тэр талаар дурдахдаа арай зөөлрүүлж ярьдаг болно. Хэрэв та тухайн асуудлыг хүлээн зөвшөөрөхгүй бол би тэр талаар ярихаа болино. Цугларалтын үеэр би таны идэж уу гэсэн болгоныг идэж ууж, таны хэлэх зүйл бүрийг сонсох болно. Ингэснээр асуудал бүр шийдэгдэхгүй гэж үү?” Үүний дараа би үүнийгээ хэрэгжүүлж эхлэв. Ярихынхаа өмнө би эгчийн санаа бодлыг сөрөг болгохоос хэрхэн зайлсхийх талаар боддог болов. Бидний үзэл бодол хоорондоо зөрөлдөх тохиолдолд би түүний үзэл бодлыг хүлээн зөвшөөрч, түүний санааг гүйцэлдүүлдэг болов. Эгч ямар нэг зүйлийг буруу хийж байвал би энэ талаар түүнд тоймтой тайлбарладаггүй байв. Гэхдээ хэсэг хугацаанд ийм байдлаар биеэ авч явсны дараа “махан биеээ орхиж, үнэнийг хэрэгжүүлэх” үзэл баримтлал маань огтхон ч өөрчлөгдөөгүй болохыг ухаарав. Харин оронд нь түүний миний талаар урьдчилан таамагласан бодлыг бататгаж өгсөн байлаа. Ийм үр дүнд хүрснийг хараад надад буруу зүйл хийсэн мэт санагдав. Тэгээд би “Үнэнийг бодит амьдралд хэрэгжүүлэх тал дээр би бүхий л чадлаараа зүтгэлээ. Гэтэл яагаад энэ нь үр дүнгүй байгаа юм бэ? Энэ эгч хамт ажиллахад тийм ч амар хүн биш. Түүнд ямар ч мэдрэмж байдаггүй” гэж бодов. Тиймээс би сөрөг байдал руу унаж, зүрх сэтгэл минь маш их зовлон шаналалаар дүүрэв.

Бурханаас надад өгсөн эрхэм дээд бэлэг

Өмнө нь би ах, эгч нар “Бурханы хийж буй бүх зүйл сайн сайхны төлөө байдаг бөгөөд хүмүүст хэрэгтэй бүх зүйл нь юм” гэж хэлэхийг байнга шахуу сонсдог байлаа. Би үүнийг нь хүлээн авч, зөвшөөрдөг байсан ч өөрийн туршлагаар дамжуулж авсан ямар ч ойлголт надад алга байв. Хожим нь би Бурханы зүгээс надад зориулж бүтээсэн орчноор дамжуулан энэ тухай тодорхой ойлголттой болсон юм.

Би зүрх сэтгэлдээ байр суурь олж авах гэсэн хүчтэй хүсэл тэмүүлэлтэй байсан юм. Би үргэлж удирдагч надад анхаарал хандуулж, ах, эгч нар маань миний тухай өндөр сэтгэгдэлтэй байгаасай гэж найддаг байсан ч бодит амьдрал миний хүсэж найдаж байснаас дандаа өөр байдаг байв. Нэлээд хэдэн жилийн хугацаанд ажил үүрэг гүйцэтгэж байхдаа би хэнтэй ч түншилсэн бай үргэлж “туслахын” үүрэг гүйцэтгэдэг байлаа. Ямар ч асуудал үүссэн удирдагч маань үргэлж миний түнштэй хэлэлцэн зөвшилцөж, бүх зүйлийг зохицуулахыг түүнд даатгадаг байв. Удирдагчийнхаа нүдэнд би чухал биш, өчүүхэн хүн шиг харагддаг мэт надад санагддаг байлаа. Энэ байдал нь намайг дотоод тэнцвэрт байдлаа алдахад хүргэж билээ. “Би ижил төрлийн ажил үүрэг биелүүлдэг бөгөөд бусдаас дор биш хүн юмсан. Тэгэхэд би яагаад үргэлж “туслахын” үүрэг гүйцэтгэдэг юм бэ? Би яагаад дандаа хэн нэгний удирдлага дор ажилладаг юм бэ?” гэж би бодов. Хүсэл маань ерөөсөө биелэгдэхгүй байсан тул би боловсронгуй болох тал дээр нэлээд их шаналал эдлэн зовж, Бурханы талаарх буруу ойлголтон дундаа байнга шахуу амьдарч байв. Би үүнээс зугатаж чадаагүй юм. Нэгэн өдөр удирдагч маань түншээр минь бичвэр бэлдүүлэхээр болсон ч үүнд нь туслахыг надаас гуйсангүй. Энэ нь намайг жинхэнэ цочролд оруулж, бухимдуулав. Хэдийгээр би ийм хэрэгцээгүй зүйлийн араас хөөцөлдөх ёсгүй гэдгээ мэдэж байсан ч би үүнийг зүгээр орхиж чадалгүй дахин зовлон шаналалд унав. “Би яагаад дандаа ийм нөхцөл байдалд орчихдог юм бэ? Эдгээр нь яагаад дандаа миний хүсэж байгаа нөхцөл байдал биш байдаг юм бэ? Бурхан яагаад ийм зүйл хийдэг юм бэ?” гэж би бодов. Би огтхон ч ойлгохгүй байв.

Би цаашид“Сайн санаа”-гаар нүдээ боолгохгүй

Намайг үүргээ гүйцэтгэж байхад нэг ах маань эгч нарыг баярлуулахыг оролдож байсан бөгөөд энэ нь миний нүдэнд өөрийн зан чанарын муу талыг харуулж байх шиг санагдсан. Би түүнд эдгээр зүйлийг сануулах аятайхан боломжийг хайхаар шийдсэн юм. Хэдэн өдөр өнгөрч, түүний үүргийн гүйцэтгэл нь үр дүн муутай байж миний түүний талаар гаргасан өмнөх шүүлтээ өөртөө нотоллоо. Тиймээс би түүнтэй нүүр тулан уулзахаар шийдсэн юм. Гэсэн хэдий ч бид энэ асуудлыг хөндөхөд тэр миний бүх санааг хатуугаар үгүйсгэж, намайг шүүмжлэлтэй хандаж байна гэж эсэргүүцэв. “Энэ бүх жилүүдэд та надтай харилцаж байхдаа намайг үл тоосон хандлагаар лекц уншиж, өнөөдөр ч гэсэн та адилхан байдлаар ярьж байна” гэж тэр хэлэв. Бидний харилцаа үр дүнгүй болоод зогсохгүй, түүнээс дордож, бид бүрэн зөрөлдөх болсон. Түүний хариу үйлдэл намайг бодсоноосоо илүү муу дүгнэлтэнд хүргэсэн юм: “Би таны дутагдлыг илчилснээр таныг ичээх гэсэн биш танд туслахыг хүссэн юм. Та сонсохын оронд намайг буруутгахыг эрмэлзэж, өөрийг тань үл тоосон гэж буруутгаж байна. Сайн байна! Би таныг ганцааранг нь үлдээх болно. Ямартай ч би сайн санаатай байсан бөгөөд эсэргүүцлээрээ та үнэнийг эрэлхийлдэггүй гэдгээ зөвхөн харуулж байна.” Тэр цагаас хойш би үргэлж өөрийгөө зөв, харин тэр ахыг ганцхан буруутай гэж боддог байлаа. Гэсэн хэдий ч, Бурханы миний эргэн тойронд байрлуулсан хүмүүс, эд зүйлс, юмстай харилцах замаар өөрийнхөө тухай мэдлэгийг олж авсан юм.

Хэдэн өдрийн өмнө чуулган миний дүү нарын нэгэнд шинэ үүрэг даалгавар өгсөн юм. Тэрбээр муу нөхцөл байдалд байсан ч, энэхүү даалгаврыг өгснөөс хойш шинэ хүн болж өөрчлөгдөн, илүү эрч хүчтэй сэтгэдэг, өөрийн хэлсэн үгэнд илүү итгэлтэй болсон. Нэг өдөр тэр намайг маш их уурлуулсан дуу авиа, үг хэллэг, арга замаар надад хандан ярив. Тэрбээр Бурханы хүслийг надад мэдүүлж, миний тухай үнэнээр ярьсан боловч би түүнийг сонсож чадаагүй төдийгүй, түүний хэлснийг хүлээн зөвшөөрөөгүй. Би бараг тэсэрдэгийн даваан дээр гэнэт түүнээ өөрийгөө харж, хэдхэн сарын өмнө ахтайгаа харилцаж байхдаа хэрэглэж байсан үг хэллэг, дууны өнгөө санав. Намайг үл тоомсорлосон гэж үзэх нь аргагүй байжээ. Түүний мэдэрсэн зүйл нь чин сэтгэлийн байсан бөгөөд одоо би үхсэн ялаа идэх үед төрдөг муухай мэдрэмж шиг зүйлийг тэр надаас мэдэрснийг ойлгож байна. Бурхан энэхүү үнэнийг олж харах боломжийг надад олгосон юм: Сайн санаа бодолтой ч, зан чанараа өөрчилдөггүй хүний зүрх сэтгэлд Бурханыг багтаах зай байхгүй. Тиймээс түүний илчлэх зүйл бол ойлгомжтой буюу өөрийн Сатаны зан чанарыг биеэрээ харуулах юм. Тэр үед би Христийн хэлсэн үгнээс хэсэг зүйлсийг эргэн саналаа. “Өөрийгөө мэдэх гэдэг нь: Тодорхой салбарт сайн байлаа гэдгээ чи хэдий чинээ их мэдэрнэ, тодорхой салбарт зөв зүйл хийлээ гэж чи хэдий чинээ их бодно, тодорхой салбарт Бурханы санааг хангалуун байлгаж чадна гэж чи хэдий чинээ их бодно, тодорхой салбарт бардамнах нь зүйтэй гэж чи хэдий чинээ бодно—чиний хувьд энэ салбаруудад өөрийгөө мэдэх нь төдий чинээ зохистой бөгөөд тэнд ямар бохир хольц байгааг, ямар зүйл Бурханы санаа зорилгыг хангалуун байлгаж чадахгүйг харахын тулд тэдгээрийг төдий чинээ гүн ухваас зохилтой юм”

Сатаны хүлээснээс салснаар эрх чөлөөтэй болно

Би Бурханд итгэхээсээ өмнө ямар ч зүйл хийж байсан бусдын дор орохыг хүсдэггүй байсан. Бүгдийн дээр л гарч байвал ямар ч зовлон бэрхшээлийг хүлээн авахад бэлэн байв. Би Бурханыг дагасны дараа ч, миний хандлага хэвээрээ үлдсэн юм. Учир нь би "Зовохгүй бол юу ч олохгүй" гэсэн үгсэд бат итгэж байсан бөгөөд миний хандлагаас санаа сэдлийн минь нотолгоо харагдаж байв. Үнэнийг Бурхан надад илчлэх үед л би Сатаны хүлээсэн дор амьдарсаар байгаагаа эцсийн эцэст ойлгож ухаарсан юм.

Нэг их биш ч дээхэн үед, чуулган миний хамтрагчийг тэргүүлэх албан тушаалд ажиллуулах төлөвлөгөө танилцуулав. Мэдээг сонсоод л би сэтгэлээр маш их унасан. Бид хоёулаа редактороор томилогдох хүртэл тэргүүлэх албан тушаалд ажилладаг байсан. Одоо хамтрагч маань тэргүүлэх албан тушаалдаа эргэн ирж, хязгааргүй өсөж дэвжих боломжтойгоор Бурханд үйлчилж байхад, би ширээн дээрээ суусаар ямар ч нэр хүндгүйгээр ажлаа хийсээр байна. Тэнд ямар ирээдүй байгаа юм бэ? Хоёр дахь бодол дээрээ би "Амжилтанд хүрэх сая сая өөр арга зам бий" гэсэн хуучны үг санаанд оров. Би үүргээ зөв биелүүлж байгаа цагт би ч гэсэн амжилтанд хүрч чадна. Үнэнийг дагахын тулд хүчин чармайлтаа нэмэгдүүлэх хэрэгтэй байсан юм. Би номлолыг засахад анхаарлаа төвлөрүүлээд тэдгээр нь үнэнийг сайн дамжуулж байвал магадгүй нэг өдөр удирдагчид намайг үнэнийг ойлгожээ гэж үнэлэх болно.

Үр дүнгүй ажлын жинхэнэ шалтгаан

Сүүлийн үед чуулганд очих үед зарим хүмүүс надтай нөхөрлөл хийсний дараа сөрөг, сул дорой, цаашид эрэлхийлэх идэвхгүй болсон гэж ахлагчид, ажилчдын хэлж байгааг би удаа дараа сонсох болов. Зарим нь Бурханд итгэх нь хэтэрхий их бэрхшээлтэй гэж бодон, Бурханыг буруугаар ойлгож байв. Зарим нь надтай уулзахаас өмнө нөхцөл байдал нь зүгээр байсан ч намайг харангуутаа маш их дарамт мэдэрч, тухгүй байх болсон гэж байв... Энэ бүгдийг сонсоод миний зүрх үхэж, надад маш буруу зүйл тохиолдсон мэт санагдав - нөхөрлөлд ирэх болгондоо би хэд хоног үлдэж, тэдний асуудлыг шийдэхийн тулд би Бурханы үгийн хязгааргүй олон ишлэлийг уншин судалж, амаа хаттал ярьж байсан бөгөөд энэ бүх хугацаандаа хүчин чармайлт маань үр дүн өгч байна хэмээн бодож байлаа. Бүх зүйл ингэж эргэнэ хэмээн би бодож байсангүй. Яагаад ийм зүйл болсон юм бэ? Энэ асуултыг бодонгоо би Бурханд залбирав. “Өө Бурхан минь, болсон бүх зүйлд би буруутай гэдэгтээ итгэж байгаа ч яг хаана яаж алдсанаа мэдэхгүй байна. Намайг удирдамжаар хангаж өгөхийг Танаас гуйж байна. Ингэснээр би өөрийнхөө алдаа дутагдлын талаар илүү сайн мэддэг болж магадгүй. Би Таны гэгээрлийг хүлээж авахад бэлэн байна.”

Шударга хүн байх нь амаргүй

Бурханы үгээр хооллож, ундлан, номлол сонсох замаар шударга хүн байхын ач холбогдлыг би ойлгож, үнэнч шударга хүн болохын төлөө хичээн ажиллаж эхэлсэн. Хэсэг хугацаа өнгөрсний дараа би шударга хүн байх эхлэлээ олж авсан юм. Жишээлбэл: Залбирах эсвэл хэн нэгэнтэй ярилцах үедээ би үнэнийг, чин сэтгэлээсээ ярьж чаддаг байсан; мөн өөрийн үүргийг биелүүлэх явдлыг нухацтайгаар авч үзэж чаддаг, завхралаа илчлэх үедээ бусад хүмүүст өөрийгөө нээж чаддаг байсан. Үүнээс болоод би, үнэнч шударга байх нь хэрэгжүүлэхэд нэлээд амархан бөгөөд энэ нь огтхон ч, “Олон хүн шударгаар ярьж, үйлдсэний оронд тамд унасан нь дээр гэж үздэг” хэмээн Бурханы үгэнд хэлэгдсэн шиг хэцүү биш гэж бодсон. Завхарсан хүний хувьд шударга хүн болох нь үнэхээр амар биш гэдгийг би туршлагаараа нэлээд хожуу ойлгож чадсан юм. Бурханы үг үнэхээр туйлын үнэн, ямар ч хэтрүүлэггүй байдаг.

Нэг өдөр нийтлэл хянан засварлаж байхдаа би дүүргийн редакцийн багийн нэгэн эгч өгүүлэл бичих, хянах, аль аль талаар надаас илүү байгааг анзаарав. Тэгээд би “Түүний хянасан өгүүлэлд би илүү хатуу хандах ёстой, хэрэв удирдагчид түүнийг ажлаа надаас илүү сайн хийж байгааг харвал түүнийг дэвшүүлнэ, энэ нь миний байр суурийг эрсдэлтэй болгоно” гэж бодлоо. Энэ санаа надад төрсний дараа би өөрийгөө дотроо буруутгав. Эргэцүүлж, задлан шинжилснийхээ дараа би энэ нь, нэр алдар, ашиг хонжооны төлөө тэмцэл, жинхэнэ авьяастанд атаархаж, өөрөөсөө бусад хүнийг гадуурхаж байгаагийн илрэл гэдгийг ухаарлаа. Нэгэн уулзалтын үеэр уг нь би өөрийнхөө завхралыг ил тод зарлахыг хүсэж байсан боловч ингэж бодсон юм: Хэрвээ би өөрийн муу санааны талаар ярьвал миний хамтрагч болон гэрийн эзэгтэй намайг яаж харах бол? Тэд, зүрх сэтгэл нь хэтэрхий хорлонтой, уг чанар нь хэтэрхий муу муухай юм гэж хэлэх болов уу? Ер нь мартъя, хэлээгүй нь дээр юм байна. Энэ бол зүгээр л нэг бодол байсан, би ямар үнэхээр үүнийг хийсэн биш дээ. Ингээд би, өөр нэгэн хүн нийтлэл засахдаа надаас дээр байгааг хараад би ажлаасаа халагдах вий дээ гэж маш их сандарч байснаа хальт дурдаад харин өөрийн жинхэнэ харанхуй талыг нуугаад өнгөрөв. Дараа нь зүрх сэтгэлийн минь доторх буруушаалт ихээхэн нэмэгдсэн. Ингээд би, энэ нь зөвхөн нэг удаа л тохиолдоно, харин дараагийн удаа би үнэнч шударга хүн байхын төлөө ажиллах болно гэж Бурханы өмнө тангарагласан юм.

Сүнсний архаг өвчин атаархал

Нэг эгч бид хоёр хамтран өгүүлэл хянах болсон. Бидний уулзалтын үед, дуу, бүжиг, Бурханы үгийг хүлээн авах эсвэл үнэнийг дамжуулан хүргэх аль нь ч байсан тэр бүх талд надаас илүү сайн болохыг би ухаарсан. Эзэн гэр бүлийн ах эгч нар бүгдээрээ түүнд сайн байдаг бөгөөд түүнтэй их ярилцана. Үүнээс болоод миний сэтгэл санаа нэлээн тогтворгүй болж түүнийг байгаа үед надад орон зай байхгүй мэт санагдах хэмжээнд хүртэл таагүй мэдрэмж төрөх болсон. Түүнээс залхах мэдрэмжийг би зүрх сэтгэлдээ мэдэрч эхэлсэн бөгөөд үүргээ биелүүлэхдээ түүнд хань болохыг хүсэхгүй байлаа. Түүнийг яваасай тэгвэл ах эгч нарт би таалагдаж, миний тухайд их бодно доо хэмээн хүсдэг байв.

Нэг өдөр удирдагч бидэн дээр ирлээ. Туулан гарч буй сэтгэл хөөрлийн маш нарийн шүүлтүүд нь түүний байдлыг сөрөг болгож байгаа учраас нөгөө эгч маань өөр ажил үүрэгт томилогдохыг хүссэн. Түүнийг ингэж хэлэхэд би маш их баярлан догдлов. Чамайг яваасай гэж би байнга хүсдэг байсан. Хэрвээ чи явах юм бол би таагүй байдлаасаа гарна гэж бодсон. Тийм учраас удирдагч түүнд нэн даруй өөр даалгавар өгөөсэй гэхээс би тэсэж ядан байлаа. Гэтэл, юмс миний хувьд буруугаар эргэж удирдагч түүнд шинэ даалгавар өгөөгүйгээр барахгүй үнэнийг тэвчээртэйгээр дамжуулж, нөхцөл байдлаа өөрчлөхөд нь тусалсан. Үүнийг хараад би маш их бачимдаж тэр эгчийг яваасай гэж бүр их хүссэн юм. Хэрвээ тэр энэ удаа явахгүй бол би хэзээ энэ таагүй байдлаасаа гарах юм бэ гэж бодсон. Үгүй ээ, түүнийг хурдхан явуулах арга замыг би бодож олох хэрэгтэй. Улмаар эгчийг байхгүй үед би боломжийг ашиглан дараах зүйлсийг удирдагчид хэлсэн: “Түүнд сэтгэл зүйн нарийн шүүлт байнга тохиолддог бөгөөд өгүүлэл хянах ажилдаа төвлөрөхөд нь саад болдог. Тэр одоо Ариун Сүнсний ажлыг алдсан байгаа тул өгүүлэл хянах боломжгүй байна. Энэ нь өгүүллийг хянан засварлах чуулганы ажилд аль хэдийнэ нөлөөлсөн. Та түүнд шинэ ажил өгөх хэрэгтэй байж магадгүй. X эгч өгүүлэл бичихдээ илүү сайн, та түүнийг өгүүлэл хянуулахаар сонгох хэрэгтэй. Тэр миний хамтран ажиллаж байгаа эгчээс илүү боловсронгуй болгох чадвартай байж магадгүй.” Ингэж хэлж дуусангуут Бурханы үг надад ирсэн: “Харгис, балмад хүн төрөлхтөн! Хуйвалдаан, далд явуулга, бие биетэйгээ сөргөлдөх байдал, нэр хүнд эд баялагийн төлөөх тэмцэл, харилцан аллага хядлага энэ бүхэн хэзээ төгсөх вэ? Бурхан хэдэн зуун мянган үг хэлсэн боловч хэн ч ойлгож ухаараагүй. … Өөрсдийн байр сууриа хадгалахын тулд бусдыг дарлаж, ялгаварлан гадуурхдаггүй хичнээн хүн байна вэ?” (Үг нь махбодоор илэрсэн номын “Ёрын муу хүмүүс шийтгэгдэх ёстой”-оос) Бурханы шүүлтийн үгтэй тулгараад надад Бурхан нүүрэн дээр минь хатуугаар сануулж буй мэт мэдрэмж төрсөн. Би тэр даруй дагжин чичирч, дөнгөж сая хэлсэн үгнээсээ айхгүй байж чадсангүй. Би, Бурханы үгээр илчлэгдсэн “Өөрсдийн байр сууриа хадгалахын тулд бусдыг дарлаж, ялгаварлан гадуурхдаггүй хичнээн хүн байна вэ?”