Үнэхээрийн сайн хүн байхын шалгуур

Хүүхэд ахуй цагаасаа эхлээд би, хүмүүс намайг хэрхэн харж, хэрхэн үнэлж байгаад маш чухал ач холбогдол өгдөг байв. Хийсэн бүхэндээ бусдын магтаалыг хүртэхийн тулд мөн ямар нэгэн зүйл тохиолдоход, хүмүүст буй миний тухай сайн дүр төрхийг үгүй хийхээс зайлсхийж би хэзээ ч, хэнтэй ч маргадаггүй байлаа. Эцсийн өдрүүд дэх Бурханы ажлыг хүлээж авсныхаа дараа би энэ л байдлаараа үргэлжилж ах, эгч нарт байгаа миний тухай сайн дүр төрхийг хадгалсаар явсан. Өмнө нь би ажил хариуцаж байхад маань миний гүйцэтгэлийг “тийм-хүн”-ийх, харин үнэнийг амьдралд хэрэгжүүлдэг хүнийх биш гэж байнга хэлдэг байв. Би түүнийг хэзээ ч зүрх сэтгэлдээ ойр хүлээж авдаггүй байлаа, харин ч эсрэгээр хэрвээ бусад хүмүүс намайг сайн хүн гэж бодох юм бол сэтгэл хангалуун байдаг байлаа.

Нэг өдөр би дараах ишлэлийг уншсан юм: “Хэрвээ чи Бурханд итгэх итгэлдээ үнэнийг хайхгүй бол гэм буруутай мэт харагдахгүй байсан ч, чи үнэхээр сайн хүн биш хэвээр байх болно. Үнэнийг хайдаггүй хүмүүст зөвт байдлын тухай ойлгоц байхгүй нь гарцаагүй бөгөөд Бурханы хайрладаг зүйлсийг хайрлаж, Бурханы үзэн яддаг зүйлсийг үзэн ядаж чаддаггүй,. Тэд Бурханы талд огт зогсож чадахгүй, Бурхантай нийцтэй байж бүр ч чадахгүй. Тэгвэл, зөвт байдлын тухай ойлгоцгүй тэд хэрхэн сайн хүмүүс хэмээн дуудагдаж чадах вэ? Энгийн хүмүүсээр “тийм-хүн” хэмээн тодорхойлогдсон тэдэнд, зөвт байдлын тухай ойлголт байхгүй төдийгүй амьдралын зорилго ч байдаггүй. Тэд ердөө л бусдыг хэзээ ч гомдоохыг хүсдэггүй хүмүүс, тэгвэл тэд үнэ цэнэтэй юу? Үнэхээр сайн хүн гэж эерэг зүйлсэд хайртай, гэрлийг хүсэн тэмүүлдэг, сайныг муугаас ялгаж ойлгодог, амьдралдаа зөв зорилготой хүнийг хэлнэ; зөвхөн ийм төрлийн хүнийг л Бурхан хайрладаг” (“Бурханд үйлчлэхийн тулд хүн бүх төрлийн хүмүүсийг ялган таньж сурах ёстой” 1 дүгээр чуулганы ажлын Нөхөрлөлийн ба Зохицуулалтын хураангуй).

Ариун Сүнс зарчмын дагуу ажилладаг

Хэсэг хугацааны турш би Бурханы үгийг идэж, уухаа зогсоогоогүй ч надад гэрэл огт мэдрэгдэхгүй байв. Би энэ талаар Бурханд залбирсан боловч тодорхой хугацааны турш намайг гэгээрүүлээгүй юм. Тиймээс би “Би идэж уух ёстойгоо идэж уусан хэдий ч Бурхан намайг гэгээрүүлэхгүй байна. Надад өөр хийж чадах зүйл алга. Надад Бурханы үгийг хүлээн авах авьяас билэг алга. Бурханд хүн бүрийг гэгээрүүлэх цаг гэж байдаг тул яаруулах шаардлага байхгүй” гэж бодов. Үүний дараа би бухимдалгүйгээр дүрмүүдээ даган мөрдөж, Бурханы үгийг идэж уусан хэвээр байж, Бурханы гэгээрлийг “тэвчээртэй” хүлээх болов.

Нэгэн өдөр Бурханы эдгээр үгийг олж унших хүртэл шүү дээ: “Зүрх сэтгэл чинь Бурханы өмнө амгалан байснаар л үнэнийг хайх болон зан чанараа өөрчлөх эрэл хайгуул чинь үр жимсээ өгнө. Чи Бурханы өмнө ачаа үүрсэн бөгөөд чамд хэтэрхий их зүйл дутагддаг, чиний мэдэх хэрэгтэй олон үнэн, мэдрэх хэрэгтэй ихээхэн бодит байдал байгаа, мөн Бурханы хүсэлд бүхий л анхаарал халамжаа өгөх ёстой гэдгийг үргэлж мэдэрдэг учраас-эдгээр зүйл үргэлж бодол санаанд чинь байж, амьсгалж чадахааргүй болтол чинь чангаар дээрээс чинь дарж байгаа мэт байдаг, тиймээс зүрх сэтгэлд чинь хэцүү санагддаг (гэхдээ сөрөг байдлаар биш). Зөвхөн иймэрхүү хүмүүс л Бурханы үгсийн гэгээрлийг хүлээн авахад тохирох бөгөөд Бурханы Сүнсээр хөдөлгөгддөг. Өөрсдийн ачаанаас болж, сэтгэлийн хүнд байдлаасаа болж, мөн Бурханы өмнө төлсөн төлөөс, амссан тарчлаанаасаа болж тэд Түүний гэгээрэл, гэрэлтүүлэлтийг хүлээн авдаг гэж хэлж болно, учир нь Бурхан хэнд ч тусгайлан ханддаггүй. Тэр хүмүүст хандахдаа үргэлж шударга байдаг, гэвч Тэр бас хүмүүсийг дур зоргоороо хангадаггүй бөгөөд тэдэнд болзолгүйгээр өгдөггүй. Энэ бол Түүний зөвт зан чанарын нэг тал юм. ”

Үйлчлэлд зохицуулалт чухал

Чуулганы удирдлагыг анхны хэлбэрт нь оруулсны дараа Бурханы гэрт түвшин түвшний удирдагч бүрт хамтрагч өгөхөөр болов. Тэр үед би үүнийг сайн зохион байгуулалт боллоо гэж бодсон. Би доод хэв чанартай байсан бөгөөд нэлээдгүй ажилтай байдаг байлаа; Надад манай хэсгийн янз бүрийн бүх ажлыг гүйцэтгэхэд туслах хамтрагч үнэхээр хэрэгтэй байлаа.

Тэгээд миний хамтрагч болсон эгч бид хоёр хамтдаа чуулганд санваарын ажил хийж эхэлсэн. Гэвч аажмаар тэр миний хүсэлд нийцүүлэн бүх ажлыг хийхгүй байгааг олж харсан бөгөөд миний зүрх сэтгэлд эсэргүүцэл бий болж эхэлсэн: би өөрөө ажиллавал жаахан завгүй байх ч зүгээр, хамтрагчийг зохицуулна гэдэг үнэхээр түвэгтэй. Хэрэв би тэр эмэгтэйгээр тодорхой ажил хийлгэж, тэр нь өв тэгш биш байвал би өөрөө хийхийг илүүд үзнэ. Харин тэр эмэгтэйгээр ажил хийлгэхгүй байя гэхээр тэр миний хамтрагч байдаг. … Тэгээд бүр ч илүү эсэргүүцэл зүрх сэтгэлд минь гарч ирсээр цаашид үнэхээр барьж чадахгүй болж, тэвчээр минь нэг өдөр алдагдав: “Та яагаад ийм тэнэг юм бэ? Та олон жил удирдагч хийсэн, гэтэл яахлаараа өдий хүртэл ажлыг сайн хийж чаддаггүй байна? Та яагаад ердөө ч юм ойлгож эсвэл хариулж чаддаггүй юм бэ? …” Ингэсний дараа надад аймшигтай, үнэнхүү гэмтэй санагдав. Би дотроо ингэж бодов: Миний нөхцөл байдал буруу байна уу? Тэгээд би эрэлхийлэл хийн Бурханы өмнө ирээд, Бурханы дараах үгсийг олж харав: “Өнөөдөр та нараас хамтдаа эв зохицолтой ажиллахыг шаардаж байгаа нь Ехова Өөрт нь үйлчлэхийг Израильчуудаас шаардаж байсантай төстэй. Эс бөгөөс зүгээр л өөрийн үйлчлэлээ зогсоо. Та нар Бурханд шууд үйлчилдэг хүмүүс учраас ядаж та нар өөрсдийн үйлчлэлдээ үнэнч, дуулгавартай байж чадах ёстой бөгөөд бодитой байдлаар хичээл сурах чадвартай байх ёстой. … Та нар бүр тийм бодитой хичээлд суралцаж эсвэл ордоггүй бөгөөд Бурханд үйлчлэх тухай ярьсаар байдаг! … Хэрвээ чуулганд ажиллах явдлыг зохицуулдаг хүмүүс та нар бие биенээсээ суралцаж, харилцаж, бие биенийхээ дутагдлыг нөхөхгүй юм бол та нар хаанаас хичээл сурах юм бэ? Та нар ямар нэгэн зүйлтэй тулгарах үедээ бие биетэйгээ нөхөрлөх ёстой, ингэснээр та нарын амьдрал үр ашгийг нь хүртэнэ” (Үг нь махбодоор илэрсэн номын “Израильчууд шиг үйлчил”-ээс). Тэгээд би үүнийг хүний нөхөрлөлд олж харав: “Зарим хүмүүс үүргээ биелүүлэх үедээ өөр хэнтэй ч зохицох чадамжгүй байдаг. Хэн ч тэдэнтэй ойр болж чаддаггүй; энэ нь тэдний бие тоосон байдал, их занг, мөн тэдэнд хүний ухаан байхгүй, өөрсдийгөө мэддэггүй, бусдыг дорд үздэг гэдгийг нь илчилж байна. Өрөвдөлтэй биш гэж үү? Ийм төрлийн хүний зан чанар ерөөсөө ч өөрчлөгддөггүй бөгөөд тэд Бурханаар аврагдаж чадах эсэхийг хэлэхэд амар биш. Өөрийгөө үнэнхүү мэддэг хүмүүс бусад хүмүүсийг хэтэрхий шүүмжлэхгүйгээр тэдэнтэй зөв харьцаж чаддаг. Тэд мөн бусдад тэвчээртэйгээр тусалж, тэднийг дэмжиж чадах бөгөөд хүмүүст тэд бол эрхэм, энхрий гэдгийг нь мэдрүүлдэг; тэд бусадтай зөв зохистой харилцаатай байж чаддаг. Тэд бол хүнлэг хүмүүс бөгөөд хүнлэг хүмүүс л зөвхөн Бурханд зориулгатай байж, бусадтай эв зүйтэй амьдарч, үүргээ зохих ёсоор биелүүлдэг” (Чуулганы удирдагч болон ажилчидтай хийсэн Христийн ярианы тэмдэглэлд “Хүн өөрийн үүргээ биелүүлж байх хугацаанд түүний эцсийн үр дүн нь илчлэгддэг”). Бурханы эдгээр үгийг хүний нөхөрлөлөөс гарч ирсэн энэ зүйлтэй холбоод би өөрийгөө нарийн сайн шалган үзсэнээр Бурханы гэрт бүх түвшний удирдагчид хамтрагчдыг зохион байгуулах Бурханы хүслийг ойлгоогүй байсан гэдгээ олж харав. Бүр түүнчлэн би эв зүйтэй зохицуулалт хийх үнэнийг хэрэгжүүлээгүй, түүнд ороогүй байв. Бурханы гэрийн бидэнд хамтрагч өгч байгаа нэг шалтгаан нь бидний хэв чанар маш доогуур бөгөөд үнэний бүх шинж чанарыг ойлгох ойлголт маань хэт хязгаарлагдмал байсан. Бид чуулганы бүх ажлыг өөрсдөө хариуцаж чадахааргүй байсан. Хамтрагчийн тусламжтайгаар бид чуулганы ажлыг илүү гүйцэтгэж, ганцаараа ажиллаж, юу хүссэнээ хийж, Бурханы үйлчлэлд өөрийн хүсэлд итгэснээс Бурханыг эсэргүүцэх байдлаас зайлсхийх байсан. Өөр нэг шалтгаан нь ингэснээр бид эгэл хүнлэг чанарын үнэнд орох оролтыг илүү хэрэгжүүлж, ингэснээр бид хамтрагчтайгаа харилцан нөхөрлөлтэй байж, нэг нэгнээсээ суралцах боломжтой байсан. Энэ нь чуулганы ажил болон хувь хүний амийн оролтод асар их ашиг тустай юм. Энэ нь надад үйлчлэлдээ эв зүйтэй зохицуулалттай байх нь чуулганы ажил болон хувь хүний амийн оролтод ямар чухал болохыг харуулсан! Гэтэл би үүнд Бурханы хүслийг ерөөсөө ч эрэлхийлээгүй. Энэ зохицуулалтаас би ямар бодит сургамж авч суралцаж болох байснаа анхаарч үзээгүй. Чуулган байршуулсан учраас л би дуртай дургүй түүнтэй ажилласан бөгөөд тэр эгч хэдхэн зүйлийг хийж чадахгүй болонгуут л би түүн рүү аашилж, тэвчээрээ алдсан. Би байнга л түүнд надад байгаа шиг чадвар байхгүй гэж бодон, түүний хүч чадал, давуу талыг харахгүй байсан. Би бүр чуулганы зохион байгуулалтыг эсэргүүцсэн. Би үнэхээр хэтэрхий биеэ тоосон, өөрийгөө ерөөсөө мэддэггүй байсан бөгөөд надад жаахан ч гэсэн энгийн хүнлэг чанар, ухаан байхгүй, тэр ч бүү хэл Бурханыг хүндэтгэх зүрх сэтгэл ерөөсөө байхгүй, Бурханы өмнө үйлчлэл үзүүлэх эрхгүй байсан юм.

Би өөрийн жинхэнэ байр суурийг тодорхой харсан

Намайг нэг удаа чуулганы удирдагчдын уулзалтанд оролцож байх үед шинээр сонгогдсон нэгэн чуулганы удирдагч ингэж хэлэв: “Надад хангалттай сүнсний өндөр байхгүй. Би энэ үүргийг биелүүлэхэд тохирохгүй мэт санагдаж байна. Би маш олон зүйлээс дарамт мэдэрч, тэр ч бүү хэл хэдэн өдөр, шөнө дараалан унтаж чадахгүй байгаа….” Тэр үед би Бурханыг эрэлхийлэх эрэлдэ ачаа үүрч байсан учраас тэр эмэгтэйтэй ингэж ярилцав: “Бүх ажлыг Бурхан гүйцэлдүүлдэг; хүн ердөө бага зэрэг хамтран ажилладаг. Хэрэв бидэнд ачаалал мэдрэгдвэл бид Бурханы өмнө илүү ойр ойрхон очиж, Бурханд итгэснээр гарцаагүй Бурханы бүхнийг чадагч байдал болон мэргэн ухааныг харах болно. Ажлаасаа ачааллыг мэдрэх нь сайн хэрэг. Гэхдээ ачаалал нь сэтгэлийн түгшүүр болж эхэлбэл харин тэр саад болж, сөрөг байдал руу, тэр ч бүү хэл Бурханыг буруугаар ойлгох байдал руу аваачина.” Харилцан яриа минь Бурханы замчлал дор онцгой гэрэлтүүлэлт байсан мэт санагдав. Тэр эгч мөн зүрх сэтгэлд нь Бурханы орших орон зай байхгүй тийм нөхцөл байдалд орсноо, Бурханд итгэхээс илүүтэйгээр өөрөө л үүнийг хийгээд байснаа ухаарсан бөгөөд ингэснээр орох ёстой замаа олсон. Би тэр үед маш баяртай байсан, учир нь би өөрийгөө эгчийн асуудлыг шийдэж, үнэний энэ талын бодит байдлыг эзэмшсэн гэдгээ баталж чадлаа гэж бодож байв.

Аврагдах тухай ойлголж авах

Бурханыг дагаж байгаа эдгээр хэдэн жилийн хугацаанд би өөрийн гэр бүл, махан биеийг орхиж, чуулганд үүргээ гүйцэтгэн өдөржин завгүй байдаг байлаа. Тиймээс би ингэж итгэсэн: Би чуулганы надад оноосон ажлыг орхилгүй, Бурханаас урвалгүй, чуулганыг орхиж явалгүй, Бурханыг эцсээ хүртэл дагаж байгаа цагт Бурхан намайг энэрч, аврах болно. Мөн би өөрийгөө Бурханы авралын замаар алхаж байгаа бөгөөд миний хийх ёстой зүйл бол Түүнийг эцсээ хүртэл дагах гэж итгэж байв.

Гэвч хэдэн хоногийн өмнө би нэгэн хүний номлолын бичвэрээс дараахыг олж харав “Үнэнийг олж авч, бодит байдал руу орсон хүмүүс л үнэхээр аврагддаг”: “Бурханаар аврагдана гэдэг хүмүүсийн төсөөлдөг шиг тийм энгийн зүйл биш. Бид туршлагынхаа алхам бүрт Бурханы үгээс ирэх шүүлт, гэсгээлт, сорилт, цэвэршүүлэлтэнд итгэж найдах ёстой. Бид Бурханы ажлын алхам бүрийг сайтар дагах ёстой бөгөөд эцэст нь үнэнийг олж авч, зан чанарын өөрчлөлтөнд хүрэн шинэ бүтээл болж, Сатаныг ялан, нүглийг даван гарахын төлөө үнэнд итгэх чадамжтай болно. Бид ухамсартайгаар Бурханы үгэнд итгэн амьдарч, Бурханд бүрэн дүүрэн дуулгавартай байж, Түүнтэй нийцэж чаддаг байх ёстой. Зөвхөн ингэж байж л Сатаныг үнэнхүү ялж, нүглийг даван гарч, Бурханаар аврагдана. Хэрэв бид Бурханы ажлыг үзэж туулснаар ийм үр дүнд хүрч чадвал энэ л зөвхөн Бурханаар аврагдаж байгаа хэрэг юм.” “Гэхдээ үнэнийг эрэлхийлж, Бурханаар аврагдах замд гэр бүл салж бутрах, байгалийн болон хүний үйлдлээс улбаартай гай гамшгууд – хүний туулж болох бүх төрлийн сорилт, гай зовлон гэх мэт олон хүндрэл бэрхшээл, саад тотгорууд бий. Энэ мэдээж тайван аялал байхгүй. Хэрэв хүмүүс үнэнээр дутмаг байвал тэд бат зогсож чадахгүй бөгөөд Бурханыг хуурах магадлал 100% байна.”

Бурханы үгс намайг сэрээсэн

Өмнө нь би Бурхан “агуу цагаан сэнтийнээс зугтаж байгаа хүүхэлдэй, урвагч гэж хэлнэ” гэж хэлж байгаа нь ажлын энэ шатыг хүлээн зөвшөөрсөн ч Түүний гэсгээлт, шүүлтийн зовлон зүдүүрийг даах хүсэлгүйн улмаас эцэст нь няцаж ухардаг хүмүүсийг Тэр хэлж байна гэж үргэлж боддог байлаа. Тиймээс би ямар нэг шалтгаанаар энэ замаас няцаж байгаа ах эгч нарыг хараад миний зүрх сэтгэл тэднийг зэвүүцэх зэвүүцлээр дүүрдэг байв: Бурханы шийтгэлийг хүртэх өөр нэг хүүхэлдэй, урвагч агуу цагаан сэнтийгээс зугтаж байна. Үүнтэй зэрэгцэн би өөрийгөө Бурханы шүүлтийг хүлээн авахад биеэ зөв зохистой авч явж байна, Бурханы авралыг хүлээн авахад тийм ч хол биш байна гэж бодож байлаа.

Биеэ тоосон занг засах арга зам бий

Бие тоох зан бол намайг сүйрүүлэх дутагдал минь. Би үргэлж өөрийгөө бусад хүмүүсээс илүү гэж бодон бие тоосон зан чанараа байнга гаргадаг байлаа. Ялангуяа өгүүлэл өөрчлөх эсвэл хамтрагчтайгаа ажлын талаар ярилцах үедээ үргэлж л гөжүүдэлж, бусдын үзэл бодлыг хүлээцтэй сонсоно гэж байдаггүй байв. Би хамтрагч нартайгаа эв найртай ажиллах чадваргүйгээс ажилд байнга асуудал гардаг байв. Ах эгч нар маань энэ асуудлыг олон удаа надад сөхөж, мөн би Бурхан хүмүүсийн бие тоосон чанарыг илчилдэг тухай тогтмол уншдаг байлаа. Гэхдээ би өөрийн уг чанар болон мөн чанарыг жинхэнэ утгаар ойлгоогүй, мөн үнэнхүү үзэн ядаж чадаагүй байсан учраас тийм орчин нөхцөлтэй тулгарах бүрт хяналтаа алддаг байв. Дараа нь надад маш гутамшигтай санагддаг ч аль хэдийнэ болоод өнгөрсөн учраас миний хийж чадах зүйл ердөө үүнийг ойлгох гэж хичээх байлаа. Энэ зүйл дахин дахин тохиолдож байлаа. Үүнээс болж надад маш ичгэвтэр, арчаагүй санагдах болов.